1 Nisan 2012 Pazar

                                                          YEDİN BENİ YGS      
                                                (Erdal Demirkıran'a sevgilerimle...)
Yazdan beri çalışıyorum.Aslında çalıştığım da  tam olarak söylenmez belki ama en azından bu sınavı bekliyorum...Çevrem,ailem herkes gözümün içine bakıyo..Bi dediğim iki olmuyo..
Hep sevdiğim yemekler yapılıyo,sofralarda bi kuş sütü eksik oluyo.Herkes bana dua ediyo benim için hatim bile indirdiler lan.Son bi haftamın böyle geçmesi benim çok hoşuma gitti tabii.Taa ki sınav günü gelene kadar..
Sabah kendim uyandım.Aslında uyuyabildiğim de pek söylenemez.Yoo öyle sınav heyecanından falan uyuyamadığımı sanma.Yatakta bi sağa bi sola dönüp hayaller kurdum sadece...
Gitsem şu ''A''sına ''Q''duğumun şehrine...
Ne güzel olucak...
Bu hayallerin en eğlenceli kısmı da mabed bölümü part 1 :)
Belki 5 milyon kez hayal etmişimdir en ince ayrıntısına kadar..
Türk Telekom Tribünü Okul Açık F blok..Önümde bi kız atksıını düşürüyo ben de centilmen bi erkek olarak alıp veriyorum tabii :) alırken atkının üstündeki yazı dikkatimi çekiyo ''İstanbul Üniversitesi Fenerbahçeliler Derneği''
Aaa aynı üniversitedeymişiz
Hangi bölümdesin?
Kaçıncı sınıfsın?
Yurtta mı kalıyosun?
Nerelisin?
Haha ayy evet bende çok seviyorum onu :)
Aynen canım yaa
Bende ya ne tesadüf dimi...
Benim bi totemim var.Maçtan sonra yanımda kim olursa ona hep kahve ısmarlarım.
Tamam gel şurda içelim.
Tamam o zaman yarın görüşürüz telefon numaranı aldım ya nasıl olsa ararım ben seni yarın...
Böyle güzel hayallerden sonra umutlu bir '1 Nisan' sabahına uynamıştım.
Heyecanlı mıydım ?  Hiç değildim.
Sıradan bi kahvaltının ardından yola çıktık..Arabaya bindik.Artık geri dönüşü olmayan bi yola girmiştim.
Arabada giderken bi dakka yaa dedim.'Ben sınava gidiyorummm'
Bu farkedişin ardından zaman benim için iki kat hızlı akmaya başladı.
Ne kadar çabuk geldik anlamıyorum..Ayrıca bu karnımdaki ne? Bi hoplaşma bi oynaşma...
Ayy çişim de geldi..Bu genelde derbilerden önce olan fizyolojik bi durumdu..Ama şimdi bunun olması hiç normal değil.
Heyecanlanıyo muyum lan ben?
Yok canım hiç de bile.Ben mi peh...
Orada biricik dostum Mücahit'i gördüm.Ailemle vedalaşıp kapıya doğru kol kola hareketlendik.Bi dakka yaa sanki yukardan bişey baskı yapıyo.Sanki omuzlarımda tonlarca yük var.Atmosfer basıncı bu kadar güçlü müydü yaa...
Kapıdan geçince yutkundum.Mücahit'e baktım.Artık onunla da ayrılma vakti gelmişti.Yüzüne bakıp sadece 'Allah yardımcın olsun.' diyebildim.
Merdivenlerden sınıfıma çıkarken nirvanaya ulaştığımı hissediyordum sanki...
Allah'ım ben nerdeyim?
Burası neresei?
Niye burdayım?...
Sınav salonumu bulmam zor olmadı.1. sınıfta oturduğuma benzer bi sıraya oturdum.Göz ucuyla da 'sınıfta güzel kız var mı lan acaba?' diye süzmekten de geri durmadım.Olm Oğuzhan az değilsin lan sen..
Kitapçıklar ve kalemler dağıtıldı..
Derken saat 10.00
Şekerimi ağzıma atıp okunmuş suyumu içtikten sonra kendinden emin bi tavırla sınava başladım.
1,2,3,4,5,6,7,8....
Bize rehber öğretmenimiz 'Zor sorular başa denkgelebilir heyecan yapmayın,illa ki kolay sorular çıkacaktır.'demişti.
Yapıyorum yapıyorum ulan bu soruların hepsi zor!
20. soruya geldiğimde kırk dakika geçmişti.30.soruda elli beş dakika...Ve ben Türkçe'yi toplam yetmiş dakikada bitirdim.
Hemen panikle sosyale geçtim onu da bitirdiğimde matematiğe 1 saatim kalmıştı..
Matematiğe başladım.. 20. soruda kafamı kaldırdığımda 10 dakika vardı..
Gözümün önüne yatarken kurduğum hayaller geldi..
Mabed...Üniversite...O kız...
Oysa daha çıkmaya başlamamıştık bile...
Şimdi o hayal benim için sadece hayal olarak kalacaktı.Birkaç tane de fen sorusu işaretledikten sonra sınavın bitmesini bekledim.Bitince de direk çıktım.
Olmadı dedim kendi kendime...
Hayallerimin,umutlarımın,geleceğimin göz göre göre ellerimin arasından kaymasına engel olamamıştım...
Sesli seli 'Yedin beni YGS' dedim kendi kendime.
Sonra okulun önündeki Atatürk büstünü gördüm...
Beni mabedimden,başkanımdan,hayallerimden,daha adını bile bilmediğim ama her gece uyumadan önce düşündüğüm sevgilimden iki kıçıkırık soru mu ayıracak?
Ben ki dört bir yanı düşmanla çevriliyken yılmamış M.Kemal'in evladıyım.Şimdi pes etmek olur mu?
Bekle beni mabedim.Bekle beni büyük başkanım.Bekle beni isimsiz aşkım.
Geliyorum.
Sana da bi çift sözüm var YGS...
Unutma maç 90 dakika.
Seneye görüşürüz !



Hidayet Oğuzhan Sayın                                                                                       01.04.2012
          oggy**                                                                                                         Pazar                                                                                                                 
                             

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder